مریم کیانی، مرا به واژه های مقدس مرا پس بده دعوت کرده است .امیدوارم نوشتار من در قاعده این بازی جا شود.

مردم سالاری دینی
دین، آن هم دین اسلام که در همه زوایای زندگی فردی و اجتماعی دستور داده و تکلیف هر چیزی را روشن کرده است و حتی برای خصوصی ترین لحظات زندگی هم دستورالعمل دارد، به نظر من جایی برای مردم سالاری باقی نمی گذارد .

اصولا در جامعه ای که همه چیز آن را دین تعریف می کند، آن هم دینی که تفییردادنش ارتداد نام دارد و محازاتش مرگ است مردم نقشی در قوانینش ندارند.

مردم در حکومت دینی فقط فرمانبردارند.
÷س مردم سالاری دینی معنا ندارد.
یا مردم سالاری یا دین سالاری .

حجاب مصونیت است نه محدودیت

چیز دیگری که می خواهم به آن اشاره کنم، یک عبارت است  که در حکومت اسلامی  زائیده شد و بزرگ شد و بر در دیوار نوشته شد و به آن بها داده شد.
حجاب در ایران واژه مقدسی است. شاید هنوز ما هم در خانواده هایمان مادر بزرگ ، عمه و خاله ای باشد که بتواند داستان فرارش از دست سربازان رضا شاهی را تعریف کند. شکی نیست که زنان بسیاری در ایران برای داشتن حجاب و حقظ آن کوشیده اند. اما من نمی فهمم این مصونیت از کجا آمد و به آن چسبید، که شد دستاویز آنان که تصمیم گرفتند تمام زنان ایران یک شکل بشوند.
سوال من این است ، آیا زنان کشورهای دیگر که حجاب ندارند مصون نیستند ؟
آمار تجاوز کشتار ودزدی زنان در ایران نسبت به کشورهای دیگرپائین تر است ؟
در ایران توانستیم با با حجاب زنانمان را از قتل های ناموسی از ازدواج های سن پائین از تبعات اجتماعی و اقتصادی طلاق  و...مصون کنیم ؟

و آزادی

ای آزادی! چگونه خرج می شوی در زبان کسانی که مفز و قلبشان بوئی از تو نبرده.

در به لجن کشیده شدن این واژه چه بنویسم، که گویا تر از تصاویری باشد که این روزها دیده ایم ؟

من هم مایلم نظرات این دوستان را بخوانم اگر دعوت مرا احابت کنند.

شهرزادعبدیه پیروزه روحانیون ایمان مشعلجیان مسعود میر